تبليغاتX
زندگی زیباست
زندگی زیباست
بگذاریم احساس هوایی بخورد......!
السلامُ علیکَ یا حُجّة اللهِ فی ارضِه السَلامُ علیک یا عینَ اللهِ فی خلقهِ السلامُ علیک یا نورالله الذی یهتدی به المهتدون و ......

    

|+| نوشته شده توسط GUNASH در سه شنبه ششم شهریور 1386 ساعت 15:17 |

سلام دوستان

تابستون امسال همش درگير كارآموزيم بودم.۳۲۰ ساعت!

تو اين مدت خيلي چيزا ياد گرفتم.تجربيات جديد علمي و اخلاقي!

روز آخر يكي از دوستام شعري و به عنوان يادگاري بهم داد كه خيلي قشنگ بود:

 

آن به كه در اين زمانه كم گيري دوست

                                              با اهل زمانه صحبت از دور نكوست

آن كس كه تو را جملگي تكيه بر اوست

                                               گر چشم خرد باز كني، دشمنت اوست

|+| نوشته شده توسط GUNASH در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 16:2 |

 

 

       

|+| نوشته شده توسط GUNASH در جمعه پنجم مرداد 1386 ساعت 0:10 |

گفتمش نقاش را نقشي بکش از زندگي ...
با قلم نقش حبابي بر لب دريا کشيد

گفتمش چون مي کشي تصوير مردان خدا ...
تک درختي در بيابان يکه و تنها کشيد

گفتمش نامردمان اين زمان را نقش کن ...
عکس يک خنجر ز پشت سر پي مولا کشيد

گفتمش راهي بکش کان ره رساند مقصدم ...
راه عشق و عاشقي , مستي ونجوا را کشيد

گفتمش تصويري از ليلي ومجنون را بکش ...
عکس حيدر در کنار حضرت زهرا کشيد

گفتمش بر روي کاغذ عشق را تصوير کن ...
در بيابان بلا، تصوير يک سقا کشيد

گفتمش از غربت ومظلومي و محنت بکش ...
فکر کرد و چهار قبر خاکي از طه کشيد

گفتمش سختي و درد وآه گشته حاصلم ...
گريه کرد آهي کشيد و زينب کبري کشيد

گفتمش درد دلم را با که گويم اي رفيق ...
عکس مهدي راکشيد و به چه بس زيبا کشيد

گفتمش ترسيم کن تصويري از روي حسين..
گفت اين يک را ببايد خالق يکتا کشيد

با تشکر از شاعر ناشناس ....


منبع : http://lavie.persianblog.com

|+| نوشته شده توسط GUNASH در شنبه نهم تیر 1386 ساعت 13:45 |

سلام دوستان

امیدوارم حال همتون خوب باشه و تو این فصل قشنگ بهار دل هاتون هم بهاری باشه.

یکی از بهترین دوستام چند زوزیه حالش بده و الان تو ICU بستریه.از همتون خواهش می کنم برا بهتر شدن حالش دعا کنین

|+| نوشته شده توسط GUNASH در سه شنبه هشتم خرداد 1386 ساعت 8:35 |

عشق اهلی ندن ائت دیگی پیمانه یتیشمز

                                                    هجرانه دوزر وصلته جانانه یتیشمز

بلبل کیمی فریاد ایلیر کنج قفس ده

                                                  حسرت ده قالار باغ و گلستانه یتیشمز

هر عاشقین اوز ترجمه حالینه باخدم

                                                 گوردوم اولارن هئچ بیری صنعانه یتیشمز

جان نقدینی بذل ایلدی عالم ده خماره

                                              عشقین دئمسین رخنه سی ایمانه یتیشمز

رخسارینه باخدیخجا خیالیمده دییردیم

                                               گون چغسا اگر بو مه تابانه یتیشمز

نفسیم دئدی کیمسه چاتا بیلمز بو نگاره

                                               یاقوته یمن او لب مرجانه یتیشمز

آخر اوزی اوز عهدینی سندردی وفا سیز

                                               ناله نه ائدیم درگه سبحانه یتیشمز

افسرده گزیب منده فراقیندا نهایت

                                             گوردوم کی الیم عجزیله و امانه یتیشمز

بیر غنچه ی من بسلییرم ایندی محبت

                                           مین گول آچار او غنچه ی خندلنه یتیشمز

|+| نوشته شده توسط GUNASH در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 ساعت 12:16 |

سوگلیم عشق اولماسا وارلیق بوتون افسانه دیر  

                                                            عشق دن محروم اولان انسان لیغا بیگانه دیر

عشق دیر یانلز محبت حیاتین جوهری

                                                           اوکونول کی عشق ذوقین دویماسا غمخانه دیر

من اسیر عشقیم اوز خلقیمین اوز  یوردومون

                                                          سومین اوز خلقینی اوز یوردونی دیوانه دیر

نازنین رعنا گوزللر دیر باخرسان هریانا

                                                         ایندی بو عالم اگر جنت دیر آیا ندیر؟

واحدم من سوگلیم مندن خیانت گورمسن

                                                        شاعرم عشقیم ده اوز قلبیم کیمی مردانه دیر

|+| نوشته شده توسط GUNASH در پنجشنبه دهم اسفند 1385 ساعت 17:41 |

سلام دوستان

فردا یه روزه استثنایی برا منه!!

فردا قرعه کشی عمره دانشجوییه.

دعا کنین اسم منم باشه .

وای چی میشه اگه مجری اسمه منم بگه....!!

الان ساعت ۱۰:۵۰ و من هنوز تو سایت دارم assignment  مدار منطقی می نویسم!

|+| نوشته شده توسط GUNASH در دوشنبه هفتم اسفند 1385 ساعت 22:55 |

سلام دوستان

تو این یه ماه برام یه سری  اتفاقاتی افتاد که  خیلی چیزا رو روشن کرد

خیلی چیزا یاد گرفتم ...

یه تجربه ی بزرگ...

همشو مدیون یه نفرم....( حلا گیر ندین کیه!)

(تا دیروز در موردش خیلی اشتباه فکر می کردم! منو ببخش)

امیدوارم یه روزی اونو در اوج افتخار و خوشبختی ببینم!

ترم ۳ هم تموم شد!!  نمره هام همشون در حد تیم ملی اند!! نمی دونم چرا نمی شه نمره گرفت؟!!

 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 ساعت 13:7 |

 

 

 

تو زندگی چیزایی هستن که بهتره درحد آرزوبمونن.

 

 

    و کاش آرزوهایی اصلا برآورده نمی شدن!!!

|+| نوشته شده توسط GUNASH در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385 ساعت 19:4 |

باز این چه شورش است که......
حلال جمیع مشکلات است حسین

                                            شوینده لوح سیئات است حسین

 

ای شیعه تو را چه غم ز طوفان بلا

                                           جایی که سفینه النجاة است حسین

    

 

         اللهم ارزقنی شفاعة الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق....

 

 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در یکشنبه یکم بهمن 1385 ساعت 10:30 |

  

 

 

                                                                                              

 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در سه شنبه پنجم دی 1385 ساعت 10:17 |

<شعاری برای زیستن>
حرمت اعتبار خودرا هرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران مشکن
که ما هر یک یگانه ایم
موجودی بی نظیر و بی تشابه .
و آرمان های خویش را به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن
تنها تو می دانی که "بهترین" در زندگانیت چگونه معنا می شود
از کنار آنچه باقلب تو نزدیک است
آسان مگذر
بر آنها چنگ در انداز ، آنچنانکه بر زندگی خویش
که بی حضور آنان ، زندگی مفهوم خود را از دست می دهد.
با دم زدن در هوای گذشته و نگرانی فرداهای نیامده
زندگی را مگذار که از لابلای انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر شود.
هر روز همان روز را زندگی کن و بدینسان تمامی عمر را به کمال زیسته ای
 و هرگز امید را از کف مده آنگاه که چیز دیگری برای دادن در کف داری.
همه چیز در آن لحظه ای به پایان می رسد که قدم های تو باز می ایستد
و هراسی به خود راه مده از پذیرفتن این حقیقت که هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد.
تنها پیوند میان ما خط نازک همین فاصله است
برخیز و بی هراس خطر کن ، درهرفرصتی بیاویز
وهم بدین سان است که به مفهوم "شجاعت" دست خواهی یافت.
آنگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت
عشق را از زندگی خویش رانده ای
عشق چنان است که هر چه بیشتر ارزانی داری سرشارتر شود
و هرگاه که آن راتنگ در مشت گیری آسانتر از کف رود
پروازش ده تا پایدار بماند
رؤیاهایت را فرومگذار که بی آنان زندگانی را امیدی نیست
و بی امید زندگی را آهنگی نباشد
از روزهایت شتابان گذر مکن
که در التهاب این شتاب نه تنها نقطه ی سرآغاز خویش
که حتی سرمنزل مقصود را گم کنی
زندگی مسابقه نیست ، زندگی یک سفر است
و تو آن مسافری باش که در هرگامش
ترنم خوش لحظه ها جاری است.
"نانسی سیمس"
|+| نوشته شده توسط GUNASH در شنبه بیست و پنجم آذر 1385 ساعت 14:19 |

سلام دوستان

این هفته اصلا هفته ی خوبی برام نبود. از یه طرف بدجوری سرما خوردم و حالم خیلی بده از یه طرفم مدار!!!

امروز میان ترم دوم مدار بود و همه که انتظار داشتن سوالان آسونن  این بارم هممون غافلگیر شدیم و با یه سری سوالات عجیب و غریب مواجه شدیم!!!.حیف اون هم وقتی که برا خوندنش گذاشتم!!

این ۵ شنبه هم میان ترم اندازه گیری و هفته بعدشم الکترومغناطیس دارم .برام دعا کنین!!

 

خدایا خودم این مسیر  با توکل به تو انتخاب کردم خودتم کمکم کن که بتونم ادامه بدم

راهی که به خاطر خیلی چیزا باید تا  آخرش برم!!

|+| نوشته شده توسط GUNASH در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385 ساعت 18:47 |

!!!
سلام دوستای خوبم:

چند وقتی نتونستم  زود زود up کنم دو تا امتحان خفن!!! (الکترومغناطیس و مدار) داشتم که شکر خدا خوب دادم و امیدی برا پاس کردنشون هست! لا مصب این درسا مگه تمومی دارن! زندگیمون شده کتاب و جزوه!

ولی چه میشه کرد راهیه که خودم انتخاب کردم و باید پاش بایستم! البته این راه برام زیادم سخت نیست دوستای گلی دارم که همیشه همرام و تنهام نمی گذارن.....() مخصوصا این آقا جوادگل که....(به علت مسائل امنیتی بقیه شو نمی گم ...) علیرضا داره کچلم می کنه !!باشه بابا اسم تو رو هم نوشتم: آره علیرضا هم برام  حکم یه داداش بزرگترو داره!

مثلا دیروز بین خودمون یه عهدنامه امضا کردیم که از امروز طبق اون عمل کنیم ولی مگه این.... مگذاره!!!!

خلاصه....

این آقا جواد ما بعضی وقتا که حال می کنه چند تا مطلب عشقولانه برا ما mail می کنه حالا نمی دونم چه خبره  .....

این مطلب رو دیروز برام زده بود که خوشم اومد:

روزی روزگاری در جزيره‌ ای زيبا تمام
حواس زندگی می‌كردند ,شادی،غم،غرور،عشق وروزی خبر رسيد كه به زودی جزيره به زير آب خواهد رفت. پس همه‌ی ساكنين جزيره
قايق‌هايشان را مرمّت نموده و جزيره را
ترك كردند.امّا عشق مايل بود تا آخرين لحظه باقی‌
بماند، چرا كه او عاشق جزيره بود
وقتی جزيره به زير آب فرو می‌رفت، عشق
از ثروت، كه با قايقی با شكوه جزيره را
ترك می‌كرد كمك خواست و به او گفت: آيا
می‌توانم با تو همسفر شوم؟
ثروت گفت: خير نمی‌توانی. من مقدار
زيادی طلا و نقره داخل قايقم دارم و ديگر
جايی برای تو وجود ندارد.
پس عشق از غرور كه با يك كرجی زيبا راهی
مكان امنی بود كمك خواست
عشق گفت: لطفاً كمك كن و مرا با خود ببر
غرور گفت: نمی‌توانم. تمام بدنت خيس و
كثيف شده، قايق مرا كثيف می‌كنی
غم در نزديكی عشق بود. پس عشق به او گفت:
اجازه بده تا من با تو بيايم
غم با صدایی حزن آلود گفت: آه عشق، من
خيلی ناراحتم و احتياج دارم تا تنها
باشم
پس عشق اين بار به سراغ شادی رفت و او را
صدا زد. امّا او آنقدر غرق در شادی
و هيجان بود كه حتی صدای عشق را نيز
نشنيد
ناگهان صدایی مسن گفت: بيا عشق، من تو
را خواهم برد
عشق آنقدر خوشحال شده بود كه حتی فراموش
كرد نام ياريگرش را بپرسد و سريع خود
را داخل قايق او
انداخت و جزيره را ترك كرد
وقتی به خشكی رسيدند پيرمرد به راه خود
رفت و عشق تازه متوجه شد كه
چقدر به پيرمرد بدهكار است، چرا كه او
جان عشق را نجات داده بود
 عشق از علم پرسيد: او كه بود؟
علم پاسخ داد: او زمان است
عشق گفت: زمان! امّا چرا به من كمك كرد؟
علم لبخندی خردمندانه زد و گفت: زيرا
تنها زمان قادر به درك عظمت عشق است

|+| نوشته شده توسط GUNASH در چهارشنبه یکم آذر 1385 ساعت 15:46 |

اختيار
نمي دانم که ما خوشبختيم يا بدبخت؟
خوشبخت، زيرا عصر ما، عصر تکنولوژي است، عصر همانند سازي، عصر آفريدن
و بدبخت، زيرا که روح ما، خم و ناتوان زير بار اطلاعات به ذهن حمّالي مي دهد

خوشبخت که مي توان با جت سريع و سير، دنيا را کمتر از يک روز دَرنَورديد
و بدبخت که در فشردگي زمان و در حسرت تعطيلات
تنها مي توانيم قدم هايمان را از ماشين تا اطاقک کار بشماريم

خوشبخت که مي توان کتاب را به صورت الکترونيک خواند و کاغذ مصرف نکرد
و بدبخت که ديگر مرگ درختان به قيمت يک جاده ما را سوگوار نمي سازد

خوشبخت که مي توان کلاس عرفان در اينترنت داشت و پير را پشت شيشه ديد
و بدبخت که براي پرداختن کلاس روحمان را زير منگنه ميگذاريم و مي فروشيم

خوشبخت، چون علم آنقدر رفته به پيش، که دنيا دگر دهکده اي است
و بدبخت که در اين دهکده همه خسته، همه بيگانه، همه سرگردان

خوشبخت که انسانيم و فرشته ها به فرمان ما
و بدبخت که مختاريم
مختار که نابود سازيم مثلث روح و جان و تن
و برانيم گاري علم را در جادهء صاف بشريت

|+| نوشته شده توسط GUNASH در دوشنبه دهم مهر 1385 ساعت 12:20 |

خدايا! هدايتم كن! زيرا مي‏دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.


خدايا! هدايتم كن! كه ظلم نكنم، زيرا مي‏دانم كه ظلم چه گناه نابخشودني است.


خدايا! نگذار دروغ بگويم، زيرا دروغ ظلم كثيفي است

.
خدايا! محتاجم مكن كه تهمت به كسي بزنم، زيرا تهمت، خيانت ظالمانه‏اي است.


خدايا! ارشادم كن كه بي‏انصافي نكنم، زيرا كسي كه انصاف ندارد شرف ندارد.


خدايا! راهنمايم باش تا حق كسي را ضايع نكنم، كه بي‏احترامي به يك انسان، همانا كفر خداي بزرگ است.


خدايا! مرا از بلاي غرور و خودخواهي نجات ده، تا حقايق وجود را ببينم و جمال زيباي تو را مشاهده كنم.


خدايا! پستي دنيا و ناپايداري روزگار را هميشه در نظرم جلوه‏گرساز، تا فريب زرق و برق عالم خاكي، مرا از ياد تو دور نكند.


خدايا! من كوچكم، ضعيفم، ناچيزم، پركاهي در مقابل طوفان‏ها هستم، به من ديده‏اي عبرت‏بين ده، تا ناجيزي خود را ببينم و عظمت و جلال تو را براستي بفهمم و به درستي تسبيح كنم.


خدايا! دلم از ظلم و ستم گرفته است، تو را به عدالتت سوگند مي‏دهم كه مرا در زمره ستم‏گران و ظالمان قرار ندهي.


خدايا! مي‏خواهم فقيري بي‏‏نياز باشم، كه جاذبه‏هاي مادي زندگي، مرا از زيبايي و عظمت تو غافل نگرداند.


خدايا! خوش دارم گمنام و تنها باشم، تادر غوغاي كشمكش‏هاي پوچ مدفون نشوم.


خدايا! دردمندم، روحم از شدت درد مي‏سوزد، قلبم مي‏جوشد، احساسم شعله مي‏كشد، و بندبند وجودم از شدت درد صيحه مي‏زند، تو مرا در بستر مرگ آسايش بخش.


خسته ‏ام، پير شده‏ام، دل‏شكسته‏ام، نااميدم، ديگر آرزويي ندارم، احساس مي‏كنم كه اين دنيا ديگر جاي من نيست، با همه وداع مي‏كنم، و مي‏خواهم فقط با خداي خود تنها باشم.


خدايا! به سوي تو مي‏آيم، از عالم و عالميان مي‏گريزم، تو مرا در جوار رحمت خود سكني ده.

 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در دوشنبه سوم مهر 1385 ساعت 12:22 |

خدای من !
اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطره خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من شایسته من است ، نه بایسته تو .
وکاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر بر می دارد، ونه به وسعت بی کرانگی تو .
وکجا پای ناتوان مرا قدرت نیل به شناختگاه مقام مقدس توست ؟
 
خدایا!
همین که به اذن تو بر ذهن این ناپاک ، یاد پاکی مطلق می گذرد مرا بزرگترین نعمت توست وهمین که این آلوده را نام منزه تو بر زبان می رود مرا عظیم ترین لطف توست .

 
خدایا!
تو منزه تر از آنی که بر زبان ما تنزیه بگذری
و تسبیح تو برتر از آنست که تا اوج دلهای ما تنزل کند .
وتقدیس تو فراتر از آن که خود را به بالهای قلب ما بیالاید

         


 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385 ساعت 18:33 |

در قصه ای قدیمی حکایت می کنند که وقتی روزی روزگاری در سرزمینی دور،  مردم گناهان بسیار کردند ومورد خشم خداوند قرار گرفتند. خداوند بر آن شد تا تنبیهی سخت بر آنها
 
مقررفرماید.
 
تنبیهی سخت تر از آتش و سیل وزلزله وقحطی و بیماری ، تنبیهی که نسلها را سوزنده تر از آتش بسوزاند، بی آنکه کسی ببیندش یا بر آن واقف شود.
 
پس خداوند دو کلمه ی(( دوستت دارم)) را از ذهن و قلب مردم پاک کرد، چنان که از روز ازل آن کلمات را نه شنیده، نه گفته ونه احساس کرده باشند.
 
ابتدا همه چیز عادی و زندگی به روال همیشگی خود درگذر بود. اما بلا کم کم رخ نمود. زمانی که مادری می خواست عشقی بی غش تقدیم فرزند کند،هنگامی که دو دلداده می خواستند کلام
 
آخر را بگویند و خود را یکباره به دیگری واگذارند،آنگاه که انسانها ، دو همسايه ، دو دوست در سینه چیزی گرم و صادقانه احساس می کردند و می خواستند که آن را نثار دیگری کنند ، زبانها
 
بسته بود و چشمها منتظر و آن کلامی که پاسخگوی همه ی این نیازها بود ، از دهان کسی بیرون نمی آمد و تشنگی ها سیراب  نمی شد.
 
                                           و بعد...
 
کم کم سینه ها سرد شد، روابط گسست و ملال و بی تفاوتی جایگیر شد. دیگرکسی حرفی برای گفتن به دیگری نداشت. آدم ها در خود فسردند و در تنهایی بی وقفه از خود پرسیدند:
 
چه شد که ما به این جا رسیدیم، کدام نعمت از میان ما رخت بر بست؟ و اندوه امانشان را برید.
 
خداوند دلش بر این قوم که مفلوک تر از همه ی اقوام جهان شده بودند، سوخت و کلمات (( دوستت دارم)) را به ذهن و قلب آنها بازگرداند............

|+| نوشته شده توسط GUNASH در چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1385 ساعت 14:53 |

خدایا می خواهم ...


توان آن را داشته باشم که ادامه دهم


اگر زمانه بر وفق مراد نگشت از نو آغاز کنم


زیبایی را ببینم هنگامی که دیگران ناتوان از دیدن آنند
می خواهم...


امید رویایی نو داشته باشم و شکیبا
تا رویاهایم همچنان ادامه یابد...


و خردمند
آنگونه که به آینده چشم داشته باشم

 

                      

 

|+| نوشته شده توسط GUNASH در جمعه هفدهم شهریور 1385 ساعت 13:38 |